با سلام خدمت همه ی دوستای عزیزم.بعد از مدت ها آپیدم.دیگه خیلی وقت بود که هیچ چیز نمیگذاشتم تو بلاگ.انگیزه ندارم که دیگه چیزی بزارم. قبلا با یه امید و آرزویی میومدم و مطلبی میگذاشتم ولی حالا چی.حالا نمی دونم تو بلاگ باید چی بگذارم.بلاگی که فقط مخصوص عشقم بود ولی وقتی اون برای من نباشه چی میتونم بزارم.

یادم میاد پارسال یه همچین شبی بود که با یک آرزوی بزرگ داشتم یه پستی باسه شما دوستان مینوشتم به نام تولد غم.نمی دونم چرا چنین اسمی رو براش انتخاب کردم.خیلی مسخره است و البته به خودم میبالم که یه کم آینده بینم.نمیدونستم که تولد پارسالم تولد غم نبوده بلکه آخرین تولدم بوده..امشب اولین تولد غم منه.تولدی که هیچ شکوهی برای من نداره.هر کسی تو شبهای تولدش یه ارزوی خوب میکنه ولی من...دیگه آرزویی ندارم

شاید یه آرزو کنم این که هر چه زود تر از این زندگی بار سفرمو ببندم و حداقل دیگه بیشتر از این به گناه آلوده نشیم هر چند الانم هیچ توشه ای برای سفر آخرتم جمع نکردم ولی حاضرم.

مگه جهنم چیه.اینجا هم جهنمه.مگه فقط عذاب آتیشه که درد و رنج داره .نه .این دنیا هم همش برای من درد و رنج و عذابه.

ای بابا ما اومدیم بگیم امشب تولدمه دیگه نتونستیم هیچی نگیم دلم پر بود گفتیم یه کم درد و دل کنیم.تا حالا هیچ کس نمی دونه امشب تولدمه .حتی مادرم.مادری که از همه بهم نزدیکتره.راستشو بخواین من خودم هم زیاد یادم نمونده بود .چند روز پیش میدونستم داریم به 30 دی نزدیک میشیم و به تولدم میرسیم تا همین غروبی یادم اومد که امشب تولدمه.وقتی من خودم یادم میره چه انتظاری از بقیه دارم.حداقل پارسال یه 10 - 12 نفری برامون اس ام اس و یه چند نفری با 2 - 3 روز تاخیر پیام تبریک میدادن ولی امسال هیچ خبری نیست .انگار بکلی فراموش شدیم.

حالا دیدیم هیچ کس از دوستام بهم نزدیکتر نیستن گفتم بیام و به شما بگم که تولدمه شاید حداقل شما یه تبریک گفتینو مارو ازین حال و هوای دلگیر در آوردین

خداحافظ

راستی برام دعا کنین استاتیک نمره بیارم و گرنه بد بخت میشم.